Dag vriendje! | Persoonlijk

Als je mij op Instagram volgt, heb je het misschien al voorbij zien komen. Vorige week vrijdag hebben we namelijk ons vriendje moeten laten inslapen. Daarom vandaag een artikel met een lijstje met mooie, grappige en lieve herinneringen aan Budgie.

Herinneringen aan Budgie

Omdat het verdriet nog groot is en ik eigenlijk niet goed weet wat ik er verder over wil schrijven, heb ik besloten een herinneringsblog van te maken. De reden van zijn overlijden is eigenlijk kort en krachtig: hij was oud en had zoveel kwaaltjes waar hij niet meer aan geholpen kon worden. We hebben hem verlost van zijn ongemakken en pijn.

De herinneringen

• Elke morgen op mij wachten als een soort butler bij de deur als ik mijn haar en make-up zat te doen.
• Helemaal gek worden als je kaas of leverworst op je brood deed.
• Waar je ook bent, daar was hij ook.
• Hij was niet goed met andere honden, maar een paar vriendinnen had ie wel, wat super schattig was.
• Schijnt de zon? Wedden dat hij dan lekker in het zonnetje gaat liggen!

• Had de grootste hekel aan kou en regen (net als het vrouwtje).
• Als pup heeft hij het commando ‘down’ geleerd. En ‘zit’ ook. Maar kennelijk wist hij dat na ‘zit’ bijna altijd ‘down’ kwam. Dus hij ging bij ‘zit’ ook maar alvast liggen…😅
• Het was soms een beetje een held op sokken. In zijn algemeen ook.
• Hij hield niet zo van katten en jaagde ze met alle liefde weg. Dat gold ook voor duiven.
• Zandvlaktes waren zijn lievelingsplek om door te rennen als pup en jonge hond.
• Hij was dol op doperwten, witvis en snijbonen.
• Van tafel eten deed ie nooit. Tot wij leverworst onbeheerd op tafel lieten staan… Sinds dien konden we ons eten niet meer onbeheerd ergens achterlaten.

• Voor een wandeling kon je hem wel wakker maken, zeker als we naar het bos gingen!
• Het was onze tweede deurbel en dat was soms wel eens handig.
• Ook was het onze grootste knuffel.
• En als ik met mijn man samen op de bank zat, dan moest Budgie er uiteraard tussenin.
• Zijn lievelingsknuffel was zijn aap.

We hebben nog (veel) meer mooie en fijne herinneringen aan onze lieve Buts. We hebben ongelooflijk veel bonusjaren met hem gehad, want hij was natuurlijk al ziek door zijn levershunt. 6 bonusjaren is natuurlijk fantastisch. Nu mag hij rusten. Het is goed zo. Dag lief vriendje, we missen je! <3