Boek recensie: Ragdoll – Daniël Cole

Waar een vakantie al niet goed voor is. Het is in elk geval goed voor het uitlezen van een boek. Maar over dit boek deed ik langer dan ik op voorhand had gedacht. Ik ga niet gelijk alles spoilen hier, lees gerust verder als je benieuwd bent naar wat ik echt van het boek vond.

Wat staat er op de achterflap?

In een appartement wordt een lichaam gevonden, samengesteld uit zes verschillende lijken en in elkaar genaaid tot een gruwelijke lappenpop. Wie doet zoiets, en waarom? Terwijl rechercheur Wolf met zijn collega’s achter de identiteit van de slachtoffers probeert te komen, krijgen ze van de uitdagende moordenaar een lijst toegestuurd met zes nieuwe namen en de data waarop deze mensen zullen worden vermoord. Zal het Wolf lukken om, terwijl de
wereld toekijkt, de moordenaar tijdig te pakken?

Bron: bol.com

Stroeve proloog

Ik zeg eerlijk dat ik nooit fan ben van het lezen van een proloog. Zo ook dit keer. Ik vond het niet heel erg nieuwsgierig makend. Het proloog stelde me eigenlijk al een beetje teleur, ten opzichte van de tekst van de achterflap.

Toch wilde ik me daar niet meteen door laten lijden en ben ik begonnen aan het boek. Het verhaal nam een fijne vaart toen ze het lichaam vonden. Maar dat bleef helaas niet zo.

Langdradig

Ik vond de spannende stukken fijn om te lezen, maar de stukken waarin er even pauze werd genomen van de spanning te langdradig. Ik vond het ook niet altijd wat toevoegen aan het verhaal. Wat ik ook niet fijn vond, is dat er ontzettend veel namen in het verhaal zitten. Je moet er wel met je hoofd bij blijven om het allemaal te blijven volgen. Toen ik dus een tijdje het boek had weg gelegd, was ik de draad wel kwijt wie wie was. Niet erg handig.

Een vervolg?

Ik weet dat er nog 2 boeken zijn in deze reeks. Maar eerlijk gezegd ga ik deze niet lezen. Ik weet ook niet of de schrijfstijl van Daniël Cole helemaal mijn smaak is. Dus voor nu laat ik de boeken van deze schrijver even links liggen.

Aantal sterren: