Mijn eerste naailes!

Vroeger als kind ging ik in schoolvakanties logeren bij mijn tante. Mijn tante heeft geleerd voor coupeuse (als ik het goed zeg… edit: ze is lerares in het modevak! Dat is dus nog verder als coupeuse 🙂 ) en geeft les in kleding maken. En als ik daar dan ging logeren gingen we altijd wel iets maken. Het begon, volgens mij, met een kussentje voor op mijn slaapkamer. Dat smaakte al gauw naar meer natuurlijk.

En we maakten nog meer!

Dat volgde op met een etui, rokje, broeken en zelfs mijn galajurk heb ik samen met haar gemaakt. Maar ik werd natuurlijk ouder en mijn oom en tante gingen steeds vaker in de schoolvakanties langer weg, waardoor het er niet meer van kwam.
Al een paar jaar schoot het wel eens door mijn hoofd. Maar ja, ik met mijn vele hobby’s. Moest er dan nóg eentje bij?

Tot ik in de stoffenwinkel kwam…

Voor mijn bedrijf moest ik naar een stoffenwinkel, voor fotoachtergronden. Ik ging naar een hele grote en stapte in een soort hemel van prachtige stofjes. Mijn hoofd ontplofte van de ideeën. Van die stof wilde ik een vest, van die ander een shirtje en ik zag ook nog een mooie stof voor een broek.
Een paar dagen later sprak ik mijn tante weer. Ik vroeg naar haar lessen en hoe dat ging. Of ik het mocht proberen? Offcourse! En toen had ik ineens mijn eerste les erop zitten.

Hoe was het dan?!

Ik vond het echt HEEL erg leuk. Het idee dat je zelf kunt maken wát je maar wilt. Vaak genoeg zijn – tegenwoordig – shirtjes en truitjes te kort of kom ik gewoon niks leuks tegen. Ik ben zoals je merkt razend enthousiast en kijk nu al uit naar de volgende les!