Tijd voor een nieuw paleisje #1

Eventjes geleden schreef ik nog over de fijne plekjes in ons huis. Precies op die dag dat het artikel online kwam, was de koop van ons nieuwe huis officieel. Het was best dubbel om dit artikel toch door te laten gaan. Maar met ons huis is dan ook niks mis. Alleen zijn onze wensen in de loop van de jaren veranderd. Ik neem je in dit eerste deel mee in hoe dit idee is ontstaan en waar we naar op zoek waren.

Het ging niet over één nacht ijs

Een huis kopen, dat is geen pakje boter uit de supermarkt. De gedachten om te verhuizen begon ongeveer 3 jaar geleden. We wisten toen alleen nog helemaal niet wat we wilden. We hebben ook een andere provincie overwogen, maar dat is alleen bij dromen gebleven. Uiteindelijk hebben we er bewust voor gekozen om in de buurt van onze ouders te blijven wonen. Toch hebben we echt heel lang nagedacht over die grotere stap om naar een andere provincie te gaan. De reden om het (nu) niet te doen, is eigenlijk omdat onze ouders ook ouder worden. Als er wat aan de hand is, ben je er niet ‘even snel’. Dat stond me erg tegen. Niet wetende dat deze gedachten ook nog eens niet zo gek was, toen begin van het jaar het even niet zo goed ging met mijn schoonvader. Dat was de bevestiging dat we de juiste keus maakte.

Geen nieuwbouw meer

We hebben nieuwbouw, denk ik, verheerlijkt. Er zijn zeker voordelen. Maar ook absoluut nadelen aan een nieuwbouwhuis. De één heeft daar minder last van dan de ander. Toch waren we niet meteen overtuigd om helemaal geen nieuwbouw meer te doen. Maar na onze oriëntatiebezichtigingen werd mij duidelijk dat ik echt geen nieuwbouw meer wilde. Bij nieuwbouw heb je gewoon zoveel minder gevoel bij een huis, omdat het er nog niet is. Je kunt niet even door het huis lopen en voelen. Voor mij is dat toch erg belangrijk, dat ik me fijn voel op een plek. En met een nieuwbouwhuis kun je dat helaas niet van tevoren uitzoeken.

Niet jonger dan de jaren ‘80

We hadden een aantal toffe huizen bezichtigd uit de jaren ‘70. Echte pareltjes met mooie tuinen en in sommige gevallen ook prachtig uitzicht. Maar ook daar zat een nadeel aan. Deze huizen waren te fris voor mij. Het sloeg al vrij snel op mijn lijf. Dat is ook niet de bedoeling. Dus zulke oude huizen konden we ook afstrepen. Daarom besloten we te kijken naar huizen vanaf de jaren ‘80.

Veel brainstormen

We hebben veel gepraat en gebrainstormd over wat we nu belangrijk vinden in een nieuw huis. Zo zijn we, mede door de oriënterende bezichtigingen, erachter gekomen dat we graag een huis willen dat (minimaal) een slaapkamer en badkamer op de begane grond heeft. Niet alleen om mijn gezondheid nu, maar vooral ook voor de toekomst. De zorg wordt ook steeds minder. Dus eigenlijk kijken we al heel wat jaren vooruit.
En dat is niet het enige. Een niet te grote tuin of een royaal balkon werd ook een eis. En een oprit en/of garage was een enorme pré. Natuurlijk waren er nog genoeg andere eisen en we hadden ook besloten geen concessies te doen.

Of het is gelukt om een huis te vinden zonder concessies? Dat vertel ik je graag een andere keer!