Een groot gemis…

Het is alweer 2,5 maand geleden en ik heb er nog niet eerder een blog aan kunnen wijden. Één van mijn twee beste vriendinnen overleed plotseling. Ik herinner me het telefoongesprek met haar schoonzus nog alsof het een minuut geleden was. Ik kon het gewoon niet geloven.

Geen gehoor

Ik vond het eigenlijk al wel gek, dat ze me die dag niet terug appte. Maar ik zocht er niet iets achter, ondanks dat ik gewend was dat ze altijd wel snel reageerde. Ze had het erg druk op haar werk dus ik dacht dat dat de reden was dat ze nog niet had gereageerd. Ik had haar geappt over onze sushi date die we de volgende dag zouden hebben. Wat keek ik daar naar uit!

Dat ene telefoontje

Ik word wel vaker door een nummer gebeld wat niet in mijn telefoon staat voor mijn werk als fotograaf. Dus ik stond er dan ook niet van te kijken dat ik door een onbekend mobiel nummer gebeld werd. Het ging alleen zo snel dat ik eerst niet door had wie ik aan de telefoon had en alleen de woorden ‘ik moet iets heel ergs vertellen’ hoorde. Dan ben je meteen wakker.

Het was haar schoonzus die me vertelde dat mijn beste vriendin die ochtend niet meer was wakker geworden. Ik geloofde het eerst niet en ze moest het voor me herhalen. En dan ineens zakt de grond en alles om je heen in elkaar…

Niet alleen

Ik was compleet in paniek, over de rooien en van de kaart. Allemaal tegelijk. Ik was wel heel blij dat ik toevallig op dat moment bij mijn ouders zat en niet alleen thuis was. Mijn ouders kende haar ook goed en konden het ook helemaal niet geloven. Sterker nog, ik zat ze kort daarvoor nog te vertellen over onze sushi date…

Leegte…

Nog steeds kan ik het niet geloven. Het is zo raar dat ze er niet meer is. Het klopt gewoon niet. Het meest levendige, vrolijke, gezellige vriendinnetje wat zomaar ineens uit het leven word gerukt.
Het heeft 6 weken voor mij geduurd voor het kwartje een beetje viel. En nu voel ik leegte. Een hele grote leegte. Ik mis haar, ik mis de gezellige en de gekke gesprekken. Ik mis de leuke concerten samen met haar. Ik mis haar onvoorwaardelijke steun.
Ze komt niet terug, hoe graag ik ook wil. En niemand kan deze leegte vervullen. Ze is niet te vervangen.

Herinneringen voor het leven

Gelukkig heb ik genoeg mooie herinneringen met haar gemaakt. Zoals het concert van Ed Sheeran en Three Doors Down. Of die keren bij Guus Meeuwis. Onze liefde voor sushi. Onze spa dates. Dat ze ceremoniemeester was op onze mooiste dag. En nog vele andere grote en kleine herinneringen.

Ze is er misschien niet meer, maar de herinneringen aan haar draag ik altijd bij me. Ik ben in elk geval blij dat ik 10 jaar met haar heb kunnen lachen, huilen, praten, gieren, brullen en gek doen. Al had ik liever gehad dat we dit nog veel langer konden doen…