8 levensvragen waar ik mijn antwoord op geef

Soms kunnen de meest simpele vragen ineens verrassend ingewikkeld zijn. Van die gedachten die zomaar in je opkomen onder de douche, vlak voor het slapengaan of terwijl je eigenlijk iets totaal anders aan het doen was. Vragen waar misschien geen echt antwoord op bestaat, maar waar je stiekem toch graag even over nadenkt.

Van vragen als ‘hebben pinguïns knieën?’ tot serieuze vragen over het leven, ik verzamelde er een aantal en beantwoord ze graag op mijn manier. Nieuwsgierig?

Waarom loop ik een kamer binnen en vergeet ik meteen wat ik daar kwam doen?

Ik heb dit dus echt heel vaak. En ik vraag me oprecht af waarom dit gebeurt. Het is zo irritant. Dikwijls als ik iets op zolder moet pakken of doen, ben ik het al kwijt eer ik er ben. Soms zeggen ze wel eens dat je moet teruglopen naar de plek waar je op het idee kwam om iets te doen, maar ook dat helpt niet altijd.
Ook heb ik wel eens gelezen dat het schijnt dat je brein aan een ‘nieuw hoofdstuk’ begint wanneer je door een deur loopt. Je brein wist dus automatisch geheugen om ruimte te maken voor de nieuwe.

Wat de reden ook is, het blijft heel irritant. Ik ben geen wetenschapper, dus ik heb hier geen echt antwoord op eigenlijk. Wat denk jij?

In hoeverre kiezen we zelf ons leven, en in hoeverre “overkomt” het ons gewoon?

Een lastige, maar ook mooie filosofische vraag. Ik denk dat je voor veel dingen kiest in het leven. Maar er zijn ook delen die je overkomen. Zo denk ik dat je wel bewust kiest voor het werk dat je doet, welke levenspartner je hebt en welke reizen je maakt. Maar ziekte en verlies overkomt je bijvoorbeeld.

Anderzijds kom je ook weleens in situaties waarin je eigenlijk geen keus hebt. Misschien moet je gewoon een baan hebben, zo snel mogelijk. En kies je voor het eerste en beste wat er voorbij komt. Dan is het geen bewuste keus voor de baan zelf, maar wel om de situatie op te lossen.

Misschien kan ik het beter omschrijven als dat het leven je overkomt, maar jij maakt een keus hoe je met de dingen omgaat.

Worden herinneringen mooier naarmate ze ouder worden, of veranderen ze gewoon in ons hoofd?

Ik denk dat herinneringen met de tijd veranderen doordat je ouder wordt. Je kijkt dan toch weer terug naar ‘die goede oude tijd’.

Waarom voelt opruimen als een goed idee, tot je er daadwerkelijk aan begint?

In mijn geval is het zo dat zodra ik begin met opruimen, dat alles moet wijken en ik als een malle door het huis heen ga. Dan moet in één keer alles gebeuren en in fases? Dat ken ik dan helemaal niet. Het gevolg daarvan is dat ik steen kapot ben. Dus echt een goed idee is het meestal niet. Maar het geeft vaak wel veel voldoening.

Zou je dezelfde keuzes maken als je opnieuw kon beginnen met de kennis van nu?

Hmm… Ik denk het wel, ik denk alleen dat ik die keuzes veel eerder had gemaakt. Veel meer naar mezelf zou luisteren. Maar achteraf is alles zoveel makkelijker…

Wanneer ben je écht gelukkig: als alles goed gaat, of als je tevreden bent met wat er is?

Ik denk dat het de balans hierin is. Natuurlijk kan niet alles vlekkeloos verlopen, maar wanneer er geen spanning door ontstaat, hoeft het je geluk niet in de weg te staan. Ik denk ook dat het er heel erg aan ligt hoe je met dingen om gaat en hoe tevreden je bent in het algemeen. Als ik naar mezelf kijk, dan ben ik nu gelukkiger dan ooit. Maar ik ben dan ook heel tevreden met wat ik heb. Ik heb niet per se meer, dan 10 jaar terug. Maar ik heb wel vrede met hoe alles is in mijn leven. Gaat alles goed? Nee, dat is onmogelijk. Het hoeft alleen je geluk niet in de weg te staan.

Hoe kan het dat ik geen honger heb, maar altijd nog ruimte heb voor snacks?

Is dat niet altijd waar, maar voor snacks waar chocola de hoofdrol in speelt, heb ik een zwak. Daar maak ik plek voor 😛

Hoe weet je of je ergens aan moet vasthouden of juist moet loslaten?

Hou vast zolang iets goed voelt, maar laat los wanneer dit niet (meer) zo is.